X
تبلیغات
دنیای بهتر - شعر
مي‌نويسم پس هستم

 

تو اينترنت دنبال شاعر اين شعر مي‌گشتم :

  

 زندگي صحنه يكتاي هنرمندي ماست
    
 هر كسي نغمه خود خواند و از صحنه رود
    
  صحنه پيوسته به جاست
    
  خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد

 

به اين مطلب برخوردم و کلش و از اینجا برداشتم  : http://www.magiran.com/

 

شاعر شعرهاي اميد و مهاجرت ژاله اصفهاني درگذشت


ژاله اصفهاني، شاعر ايراني، روزجمعه در بيمارستاني در لندن درگذشت. او با وجود اين كه بيش تر عمر خود را درمهاجرت گذرانده بود به دليل محتواي مبارزه جويانه شعرهايش در ميان روشنفكران ايراني و كساني كه براي آزادي و دموكراسي مبارزه كرده اند، نامي آشناست.
    
 ژاله اصفهاني 86سال پيش يعني در سال 1300 شمسي در شهر اصفهان به دنيا آمد. پس از به پايان رساندن تحصيلات ابتدايي و متوسطه در دانشكده ادبيات دانشگاه تهران به تحصيل پرداخت و در سال 1326 در سن 25 سالگي به همراه همسرش ناگزير به مهاجرت از ايران شد و به اتحاد جماهير شوروي رفت. در نخستين بخش زندگي خود در مهاجرت دوره پنج ساله ادبيات را در باكو به پايان رساند و با آموختن زبان آذربايجاني بيش از هزار بيت از سروده هاي سخنوران كلاسيك و معاصر آذربايجان را به شعر فارسي برگرداند. نخستين مجموعه شعر او با عنوان گل هاي خودرو در سال 1322 منتشر شد. سپس درسال 1333 همراه همسر و دو پسر خود براي ادامه تحصيل به مسكو رفت و در سال 1339 با درجه دكترا در رشته ادبيات از دانشكده دولتي لامانوسف مسكو فارغ التحصيل شد. با آغاز كار علمي در انستيتوي ادبيات جهان ماكسيم گوركي رساله اي به نام نيما يوشيج، پدر شعرنو پارسي به زبان روسي در مسكو منتشر كرد. اين كتاب نخستين اثري است كه در روسيه درباره نيما به چاپ رسيد.
    
 اصفهاني در سال 1333 در مسكو مدرك دكترا گرفت. او پس از انقلاب اسلامي به ايران بازگشت ولي پس از مدت كوتاهي دوباره از ايران مهاجرت كرد، ولي اين بار به غرب و در لندن مقيم شد.
    
  مجموعه اي از شعرهاي او در سال 1344 با عنوان «زنده رود» در مسكو منتشر شد. از ژاله اصفهاني تا به حال كتاب هاي «اگر هزار قلم داشتم»،« البرز بي شكست»، «اي باد شرطه»، «خروش خاموشي»، «سرود جنگل»، «ترنم پرواز»،« موج در موج» و «شكوه شكفتن» منتشر شده است.
    
 ژاله اصفهاني را بسياري از صاحب نظران با عنوان «شاعر اميد» معرفي كرده اند و اين در ميان عنوان هاي ديگري كه مي تواند مبين جنبه هاي مختلف شعر او باشد، عنوان بسيار مناسبي است، زيرا او حتي در شعرهايي كه از دردمندي هاي انسان روزگار خود سخن مي گويد، همدردي مي كند اما از درد نمي نالد. ژاله اصفهاني در يكي از شعرهايش با عنوان «قطار»آورده است:
    
    مي دود آسمان/مي دود ابر
    
    مي دود دره و مي دود كوه/مي دود جنگل سبز انبوه
    
    مي دود رود/مي دود نهر
    
    مي دود دهكده/مي دود شهر
    
    مي دود، مي دود دشت و صحرا/مي دود موج و مهواره و ماه
    
    مي دود زندگي خواه و ناخواه/من چرا گوشه اي مي نشينم
    
    مي دود موج بي تاب دريا/مي دود خون گلرنگ رگ ها
    
    مي دود فكر/مي دود عمر
    
    مي دود مي دود مي دود راه
    
 ژاله شعر خود را مي گويد و سبك و شيوه كلام او در هر شعر درخور مضمون اوست. با اين كه حدود شش دهه، همواره سرودن شعر را دنبال كرده است، هنوز هم وقتي كه شعر تازه اي از او مي خوانيم، در آن رنگي و آهنگي از خستگي انديشه اي و احساسي نمي بينيم. انگار كه روح ژاله همچنان در شعرش جوان و بيدار و تازه نفس مانده است.
    
 در اين تعهد، ژاله زندگي را صحنه هنرمندي خود مي داند و با آگاهي از اين كه هر كسي نغمه خود را مي خواند و از اين صحنه خارج مي شود، نغمه هايي را مي پسندد كه مردم به ياد مي سپارند و بديهي است كه مردم براي زندگي روحي و معنوي خود چيزي مي خواهند كه طبيعي باشد، انساني باشد، زيبا باشد، گيرا باشد و دريافتني باشد.
    
    زندگي صحنه يكتاي هنرمندي ماست
    
    هر كسي نغمه خود خواند و از صحنه رود
    
    صحنه پيوسته به جاست
    
    خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد
    
ژاله اصفهاني كه بيش تر عمر خود را در خارج از وطن گذراند، هرگز از غربت نناليد، مخصوصا از غربت به آن معنايي كه بسياري از شاعران غربت زده ايراني را در شعرهاشان به ناليدن واداشته است و شايد اين از اثرات جهان بيني او بود كه در هرجا كه زندگي مي كرد، خود را اول فردي از خانواده بزرگ انسان در روي زمين احساس مي كرد و بعد خود را به يك سرزمين معين، يعني وطنش كه ايران بود، وابسته مي دانست.
    
 ژاله اصفهاني در شعر «شود آيا» درباره وطن خويش مي گويد:
    
    ياد تو
    
    قطره قطره مي چكد از چشمم
    
    روي تو
    
    رفته رفته مي رود از يادم
    
دنياي شعر ژاله اصفهاني آفاق گسترده اي دارد و مضمون هاي گوناگون آن تقريبا همه تجربه هاي فكري و احساسي و عاطفي انسان را در برمي گيرد وبه همين دليل مثل خود انسان ماندگار است. ژاله اصفهاني در شعر كوتاهي كه «نه بركه، نه رود» عنوان دارد درباره مرگ چنين سروده است:
    
    مرا بسوزانيد
    
    و خاكسترم را
    
    بر آب هاي رهاي دريا بر افشانيد
    
    نه در بركه
    
    نه در رود
    
    كه خسته شدم از كرانه هاي سنگواره
    
    و از مرزهاي مسدود
    

+ نوشته شده در  جمعه 30 فروردین1387ساعت 10 قبل از ظهر  توسط ف.ج | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
این وبلاگ آیینه افکار زنی است که به رشد و تغییر می اندیشد

پیوندهای روزانه
آینه
پیاده رو
کافه کافکا
راهی
پول تو جیبی
بادصبا
يك ليوان چاي داغ
خواب زمستانی (فیلتر شده!)
از زندگی
مثل تو
عباس معروفی(فیلتر شده)
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
آبان 1392
شهریور 1392
تیر 1392
خرداد 1392
اردیبهشت 1392
فروردین 1392
اسفند 1391
بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
آبان 1391
مهر 1391
مرداد 1391
تیر 1391
خرداد 1391
اردیبهشت 1391
فروردین 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
تیر 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
آرشيو
آرشیو موضوعی
تنها می شوی
فرد و زندگی
زن از دیدگاه ویل دورانت
تصویر
شانس آدم حسابی شدن دختران
گپی دوستانه
اگر بتهوون در ایران بود
اینجا همه چیز خوب است
اركستر چوبها
تو را خواهم یافت
سنتی
یانگوم
واگویه
ما صاحب نداریم
شوخی با همه چیز
کتابخانه تکانی
عطر پاییز
شعر
بهانه زندگی
اینطور شد که....
جمع اضداد
WIDE EYE SHUT
نجوا
گپی دوستانه
شعر
فیل سوفانه!
میرزا غررو!
آدمها درختها
معتاد مدرن!
پروانه بودن یا لاک پشت بودن..
نگاه کردن آقایان به خانمها!
هنجارهای ساختگی
دورتر دیرتر
پاییز خرمالو و دیگر هیچ!
عبرتم نشد
B R T
جسارتا کمی تا قسمتی عارفانه!
م . م
که عشق آسان نمود اول...
تمرین جمله سازی
میشه خدا رو حس کرد...
تصویر ( شب یلدا)
پاتک
خانواده سنتی خانواده مدرن
بوتو و بوتوها
آدمها و کتابها
جریان سیال ذهن یک خانه دار!
ّپراکنده های قطبی
کلمات
نیایش
نیچه
کودک درون
پا تو کفش زبان شناس ها!
ماجراهای من و پسرم 1
یه پست کاملا نا مرتب
اشتباه
اموال سرقتی
مجله زنان
آدمهای معمولی آدمهای خاص
آدمهای معمولی آدمهای خاص 2
یه ذره تارخ مصرف گذشته!
سنتوری
واگویه: ایکاش
همیشه پای یک زن در میان است!
خونه تکونی
هشتم مارس
دنباله خونه تکونی
سالی که گذشت...
بهار
تولد
عکس(سفر به جنوب)
همیشه بهار
تمرین بلافصل تمرگیدن!
ماجراهای من و پسرم2
نگاهی زنانه به فمینیسم
الافاضات....
آدم ها و احساس ها!
ژاله اصفهانی
یه پست بدآموز
پستی که مدتها بود.....
مرا نهراسان(شعر)
میان ماندن و رفتن!
آرزو
زندگی گله ای...
در جستجوی یار .....
monologue
ماجراهای من و پسرم (3)
جشنواره کن
زن همیشه خاص
بالاتر از سیاهی
فلات یادگیری
سالگرد وبلاگ
عاشقانه ها
Run, Forrest, Run
شاهكار خلقت
شريعتي
مرباي توت فرنگي، فمينيسم!
تابستان جان.....
با پیشوند و پسوند یا....
حدیث آرزومندی
تو همانی که ....
سوتی های صدا و سیمایی
اندک اندک...
برای مردی که ....
ماجراهای من و پسرم (4)
هر آدمی....
مناجات داغ !
از اینجا و آنجا
چرا شکیبایی....؟
قیاس مع الفارق
واگویه (سفر)
لایحه حمایت از خانواده
فرزندان جنگ
پراکنده ها
تو مایه های....
از تخم مرغ تا تحریم!
زخم
بازیچه
لایحه
گلدونام
ماجراهای من و پسرم (5)
شاید مفید
خلوت
بفرمایید کمی پول
مشق شب
عطر پاییز
پراکنده ها
پست بی مناسبت
روز جهانی کودک
روز جهانی پست
جریان سیال زندگی
شعر (فقط فرض کن)
یک پست طلسم شده
مونولوگ(2)
واگویه
شعر (دستور زبان عشق)
ایکاش خاتمی نیاید...
ماجراهای من و پسرم (6)
عقده پاییزی
بشتابید !
ثبت لحظات
جای نا امن !
از اینجا و آنجا
واگویه
سکوت
زنده باد تساوی
نذر !
جوک
جامعه شناسانه !
بدون شرح (تصویر)
انشا
کاسه های داغ تر از آش
بازی در صحنه (شعر)
دیوار شیشه ای
ماجراهای من و پسرم(7)
تجارت پیشگی
واگویه
بازی
خاتمی
فراموشی
اسفندگان/ valentine
مرگ پایان کبوتر نیست!
بی موقع
هشتم مارس
یک درب و داغون تمام عیار!
بهار
تولد
شریعتی
معمولیت!
فرد خلاق کیست؟
ماجراهای من و پسرم(8)
سفر قشم...
سفر 2
شعر (به آرامی)
عذاب وجدان
واگویه
گفتگو با خدا
تو مایه های غر
عجب!
اموال سرقتی
جان آدم ها
زنان سران عرب
مونولوگ
ابزار
شعر
indifference
کدام روز زن؟!
شب پرحادثه
نافرجامی
دردواره ها (شعر)
این روزها
ماجراهای من و پسرم (9)
مایکل جکسون
هزارنکته...
درباره الی...
درد جاودانگی(کتاب)
خلاصی !
وقتی خواسته ها تحقق نمی یابد
جناب حافظ !
فصل گیلاس
نیمه شعبان (عکس)
برچسب‌ها
متفرقه جات (5)
کتاب (2)
سفر (1)
پیوندها
مسعود بهنود
عماد افروغ
***بانوي آبي
شريعتي
مداد سياه
عبدالكريم سروش
حسين پاك دل
***مصطفي مستور
درباره ترجمه
وازنا ( مجله الكترونيكي شعر)
عكاسي
صادق زيبا كلام
منيرو رواني پور
***ميرا
***ايبنا خبرگزاري كتاب ايران
***نازي
فرزان سجودي
*** مديريت بلاگفا ( عليرضا شيرازي)
*** فوتوبلاگ نصيري
****معنويت (فلسفه)
***فرهنگ و هنر
***نازلي (فیلتر شده)
فرح اصولي
كانون ادبيات
***** Guardian
***نارنج
***چراغ
مدرسه فمینیستی
ماریان
my pictorial thoughts
یک زن
ديلماج
آموزش زبان
اهورا
پرچنان
شهاب مرادی
خوابگرد
مجله ایران نامه
بنیاد زیبا
شتابان
توکای مقدس
دکتر مختاری
ساحل
زنان بر سریر قدرت
کتابدارم
زن در قاجار
سایت فرهنگ و ترجمه
پاراویزا
آوای زن
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب
دیجیتال کیوان

Free counter and web stats